Op een van de dagen dat ik langs het Zwartewater liep om foto's te maken, koos dit vrouwtje mijn hand als zitplaats voor de jacht. Ze zat eerst op knokkels van mijn hand, maar toen ik voorzichtig een vinger omhoog bracht, kroop ze naar het hoogste punt. Ze maakte een paar keer een korte vlucht naar een vliegje, maar keerde weer terug.
Met de camera in mijn andere hand probeerde ik een het allemaal zo te manoevreren dat dat ze net voor de open plek in het bladerdak zat. Dat vond ze best, ze had echter een eis: haar kop moest naar de zon gericht zijn.
Ook hier een vrouwtje op jacht. Het lijkt of ze verstoppertje speelt, maar ze zat al zo voordat ik er aan kwam. Opvallend is weer de kop in de richting van de zon.
Vrouwtje weidebeekjuffer speelt verstoppertje?
Oog in oog met een weidebeekjuffer
Op deze foto wordt duidelijk hoe de inval van het licht kan leiden tot verschillende kleuren. Een deel van het lichaam is niet groen, maar oranje.
Weidebeekjuffers zijn snelle en wendbare dieren. Maar niet onkwetsbaar, zoals hier blijkt.
En zo kan het eindigen: gevangen in een spinnenweb
Een verwant
Bosbeekjuffer (Calopteryx virgo meridionalis).
Dit is geen weidebeekjuffer, maar een bosbeekjuffer. En dan niet die in Nederland voorkomt, maar een ondersoort uit Zuid-Europa: Calopteryx virgo meridionalis. Deze foto is in Noord-Spanje genomen. De bosbeekjuffer die in Nederland voorkomt heeft helemaal blauwe vleugels. Bij deze ondersoort zijn de vleugels echter aan de basis doorzichtig.
